Текст песни Эдита Пьеха - Автобус

Gdy o świcie pędzę wichrem przez ulice,
jak przyjaciel dobry, miasto wita mnie,
i naprawdę tyle szczęścia wszystkim życzę,
ile daje mi Warszawa w każdy dzień.
Proszę wsiadać, nikt nie spóźni się do pracy,
pojedziemy szybko, choś wokoło las...
Las rusztowań wokół nas, to właśnie znaczy,
że nie stoi tutaj w miejscu czas.

Autobus czerwony, przez ulice mego miasta mknie
mija nowe, jasne domy, i ogrodów chłodny cień.
Czasem dziewczę spojrzenie rzuci ku nam, jak płomienny kwiat.
Nowy jest nie tylko Nowy Świat, u nas nowy każdy dzień.
A motor tak buczy, dudni basem ponad mostem
w tej tonacji radości, w której serce moje gra.
Autobus czerwony, a w nim ludzie, choćby każdy z was.
Wszyscy patrzą, jakby pierwszy raz zobaczyli miasto swe.
Wszyscy patrzą, jakby pierwszy raz zobaczyli miasto swe.

Kierownicę trzeba chwycić w mocne dłonie,
kiedy motor, jak koń młody naprzód rwie,
nawet wiatr od Wisły nas już nie dogoni,
nie dogoni nas gołębia szybki cień.
Proszę wsiadać, to ostatni kurs, a potem,
gdy umilknie już motoru dźwięczny rytm,
w jasne oczy spojrzeć, a serce młotem
na twoj widok, miła, zacznie bić.
Autobus czerwony . . .
/ solo orchestra /
Autobus czerwony, a w nim ludzie, choćby każdy z was.
/ w s t a w k a k r ó t k a /

Wszyscy patrzą, jakby pierwszy raz zobaczyli miasto swe

Когда на рассвете мчусь вихрем по улицам,
Как добрый друг, город встречает меня,
И искренне всем желаю столько счастья,
Сколько дарит мне Варшава каждый день.
Прошу садиться, никто не опоздает на работу,
Поедем быстро, хоть вокруг лес...
Лес строительных лесов вокруг нас — это значит,
Что здесь время не стоит на месте.

Красный автобус мчится по улицам моего города,
Миновает новые, светлые дома и прохладную тень садов.
Порой девушка бросит взгляд к нам, словно пламенный цветок.
Новый не только Новый Свят, у нас каждый день новый.
А мотор так гудит, басит над мостом
В тональности радости, в которой играет моё сердце.
Красный автобус, а в нём люди, словно каждый из вас.
Все смотрят, будто впервые увидели свой город.
Все смотрят, будто впервые увидели свой город.

Руль нужно взять крепкими руками,
Когда мотор, как молодой конь, рвётся вперёд,
Даже ветер с Вислы нас не догонит,
Не догонит нас быстрая тень голубя.
Прошу садиться, это последний рейс, а потом,
Когда замолкнет звонкий ритм мотора,
В ясные глаза взглянуть, а сердце молотом
При виде твоём, милая, начнёт биться.
Красный автобус...
/ соло оркестра /
Красный автобус, а в нём люди, словно каждый из вас.
/ короткая вставка /

Все смотрят, будто впервые увидели свой город.